Czasowniki modalne w niemieckim (können, müssen, wollen, sollen, dürfen, mögen)

zmieniają sens zdania, wyrażając chęć, możliwość, obowiązek lub pozwolenie. W zdaniu odmieniony modalny stoi na 2. pozycji, a drugi czasownik (w bezokoliczniku) trafia na koniec. W liczbie pojedynczej (ich, er/sie/es) zmieniają formę, a w 1. i 3. osobie (ich, er/sie/es) są identyczne. 

Lista niemieckich czasowników modalnych

W języku niemieckim istnieje 6 głównych czasowników modalnych: 

  • können – móc, potrafić, umieć (zdolność lub możliwość)
  • müssen – musieć (przymus lub konieczność)
  • wollen – chcieć (zamiar lub wola)
  • sollen – mieć powinność (obowiązek lub polecenie)
  • dürfen – mieć pozwolenie, móc (pozwolenie lub uprawnienie)
  • mögen – lubić (preferencje); często używany w formie möchte (chciałbym/chciałabym) 

Jak używać czasowników modalnych?

** 1. Szyk zdania:**

Czasownik modalny zajmuje drugą pozycję w zdaniu i odmienia się przez osoby. Drugi czasownik (bezokolicznik) znajduje się na końcu zdania.

  • Ich kann Deutsch sprechen. (Umiem mówić po niemiecku.)
  1. Odmiana (Präsens): Czasowniki modalne są nieregularne. W liczbie pojedynczej (ich, du, er/sie/es) zmienia się samogłoska rdzenna, a formy ich oraz er/sie/es są takie same.
    • ich kann / er kann
    • ich muss / er muss
  2. Czas przeszły (Präteritum): W Präteritum czasowniki modalne tracą przegłos (np. können konnte) i odmieniają się regularnie.
  3. Czas przeszły (Perfekt): Zazwyczaj używa się konstrukcji: haben + bezokolicznik głównego czasownika + bezokolicznik modalnego.
    • Ich habe das machen müssen. (Musiałem to zrobić.) 

Przykłady zdań

  • Dürfen: Darf ich hier parken? (Czy wolno mi tu zaparkować?)
  • Sollen: Soll ich dir helfen? (Mam ci pomóc?)
  • Wollen: Wir wollen heute ins Kino gehen. (Chcemy dzisiaj iść do kina.)
  • Mögen/möchte: Ich möchte einen Kaffee trinken. (Chciał(a)bym wypić kawę.)

dürfen (mieć pozwolenie)

OsobaPräsens (Teraźniejszy)Präteritum (Przeszły)
ichdarfdurfte
dudarfstdurftest
er/sie/esdarfdurfte
wirdürfendurften
ihrdürftdurftet
sie/Siedürfendurften

können (móc, umieć, potrafić)

OsobaPräsens (Teraźniejszy)Präteritum (Przeszły)
ichkannkonnte
dukannstkonntest
er/sie/eskannkonnte
wirkönnenkonnten
ihrkönntkonntet
sie/Siekönnenkonnten

mögen (lubić)

OsobaPräsens (Teraźniejszy)Präteritum (Przeszły)
ichmagmochte
dumagstmochtest
er/sie/esmagmochte
wirmögenmochten
ihrmögtmochtet
sie/Siemögenmochten

müssen (musieć)

OsobaPräsens (Teraźniejszy)Präteritum (Przeszły)
ichmussmusste
dumusstmusstest
er/sie/esmussmusste
wirmüssenmussten
ihrmüsstmusstet
sie/Siemüssenmussten

sollen (mieć powinność)

OsobaPräsens (Teraźniejszy)Präteritum (Przeszły)
ichsollsollte
dusollstsolltest
er/sie/essollsollte
wirsollensollten
ihrsolltsolltet
sie/Siesollensollten

wollen (chcieć)

OsobaPräsens (Teraźniejszy)Präteritum (Przeszły)
ichwillwollte
duwillstwolltest
er/sie/eswillwollte
wirwollenwollten
ihrwolltwolltet
sie/Siewollenwollten