Czasowniki z 'zu'

Bezokolicznik z „zu” (der Infinitiv mit zu) w języku niemieckim stosujemy, gdy w zdaniu występują dwa czasowniki, a drugi z nich (w formie bezokolicznika) zależy od pierwszego, rzeczownika lub przymiotnika. Konstrukcja ta zazwyczaj zastępuje zdanie podrzędne (najczęściej z dass lub um…zu), gdy podmiot w obu częściach zdania jest taki sam.
Oto główne sytuacje, kiedy używamy zu przed bezokolicznikiem:

1. Po określonych czasownikach

Wiele czasowników wymaga użycia “zu” przed następnym bezokolicznikiem. Najpopularniejsze z nich to:

• beginnen / anfangen (zaczynać): Ich beginne Deutsch zu lernen.
• aufhören (przestawać): Er hört auf, laut zu sprechen.
• versuchen (próbować): Ich versuche, früher zu kommen.
• hoffen (mieć nadzieję): Wir hoffen, dich bald zu sehen.
• vergessen (zapominać): Vergiss nicht, den Brief zu schreiben.
• vorhaben (planować): Was hast du am Wochenende zu tun?
• brauchen (potrzebować): Du brauchst das nicht zu machen.
• versprechen (obiecywać): Ich verspreche, dir zu helfen.

2. Po wyrażeniach rzeczownik + czasownik

Struktury składające się z rzeczownika i czasownika (najczęściej haben lub sein) wymagają “zu”:

• Lust haben (mieć ochotę): Ich habe Lust, ins Kino zu gehen.
• Angst haben (bać się): Ich habe Angst, den Zug zu verpassen.
• Zeit haben (mieć czas): Ich habe keine Zeit, hier zu bleiben.
• sich Mühe geben (starać się): Er gibt sich Mühe, alles richtig zu machen.

3. Po przymiotnikach (często z “es ist…“)

Gdy oceniamy sytuację lub przypisujemy jej cechę, stosujemy zu po przymiotnikach:

• Es ist wichtig… (To ważne…): Es ist wichtig, gesund zu essen.
• Es ist verboten… (To zabronione…): Es ist verboten, hier zu parken.
• Es ist schön… (To miło…): Es ist schön, dich zu sehen.
• Es ist schwer… (To trudne…): Es ist schwer, früh zu aufzustehen.

4. W konstrukcjach celu “um… zu”

Kiedy chcemy wyrazić cel (odpowiedź na pytanie w jakim celu? / po co?), używamy konstrukcji um … zu + bezokolicznik:

• Ich lerne Deutsch, um in Deutschland zu arbeiten. (Uczę się niemieckiego, aby pracować w Niemczech).

5. Czasowniki rozdzielnie złożone

Jeśli bezokolicznik jest czasownikiem rozdzielnie złożonym, zu wstawiamy między przedrostek a bezokolicznik:

• aufstehen $\to$ Ich versuche, früh aufzustehen.
• mitkommen $\to$ Hast du Lust, mitzukommen?

$$>[!Attention]KiedyNIEu\dot{z}ywamy"zu">>"Zu"niewystępujepo:>Czasownikachmodalnych(k\ddot{o}nnen,m\ddot{u}ssen,sollen,wollen,d\ddot{u}rfen,m\ddot{o}gen).>Czasownikachzmysł\acute{o}w(sehen,h\ddot{o}ren,f\ddot{u}hlen,sp\ddot{u}ren).>Czasownikachruchuizmianymiejsca(gehen,kommen,bleiben,fahren).>Czasownikach:lassen,lernen,lehren,haben.>>Przykład:Ichmussheuteviellernen.(Be{z}^{\prime }z{u}^{\prime }p{o}^{\prime }mus{s}^{\prime }).$$