Inne wzory i fakty:
Nierówność Jensena
Wzór ogólny (dla funkcji wypukłej)
Jeżeli f:I→R jest funkcją wypukłą na przedziale I, x1,x2,…,xn∈I, a a1,a2,…,an≥0 są takimi liczbami, że a1+a2+⋯+ai=1, to zachodzi nierówność:
f(i=1∑naixi)≤i=1∑naif(xi)
Rozwinięcie wzoru:
f(a1x1+a2x2+⋯+anxn)≤a1f(x1)+a2f(x2)+⋯+anf(xn)
Wersja ze średnią arytmetyczną
Najczęściej stosowana wersja dla wag ai=n1 (dla i=1,…,n) wygląda następująco:
f(n1x1+n1x2+⋯+n1xn)≤n1f(x1)+n1f(x2)+⋯+n1f(xn)
Wzór ogólny (drugi wielomian Taylora)
T2(x,y)=+f(x0,y0)+[∂x∂f(x0,y0)(x−x0)+∂y∂f(x0,y0)(y−y0)]+2!1[∂x2∂2f(x0,y0)(x−x0)2+2∂x∂y∂2f(x0,y0)(x−x0)(y−y0)+∂y2∂2f(x0,y0)(y−y0)2]
Rozbicie wzoru na składniki
Wzór składa się z trzech części:
- Stopień 0 (wartość w punkcie): f(x0,y0)
- Stopień 1 (różniczka pierwszego rzędu): fx(x0,y0)(x−x0)+fy(x0,y0)(y−y0)
- Stopień 2 (różniczka drugiego rzędu):
21[fxx(x0,y0)(x−x0)2 ⟹x2
+2fxy(x0,y0)(x−x0)(y−y0) ⟹2xy
+fyy(x0,y0)(y−y0)2] ⟹y2